donderdag 1 juni 2017

In stille afwachting......






Wanneer ik in deze lenteperiode hier in Twente door het landschap rijd….is het soms, ik schreef er al eerder over, net een dierentuin en die nu in de lente, lijkt het even in een grote kraamkamer veranderd lijkt.



Het jonge leven wat nét geboren is, zó kwetsbaar in het land, of de dieren die met een dik rond buikje lopen te wachten tot hét gaat gebeuren. De geboorte…..in al hun vertrouwen, in al hun eenvoud grazen ze daar door wei…..soms ergens helemaal alleen, soms vlak naast een boerderij (wat mij dan altijd weer een vertrouwd gevoel geeft). En dan mijn hart wat soms een vreugdedansje maakt………he kijk….het veulen is er…….of…….ohhh het kalfje van het hert hier uit t dorp is ook geboren.



Het is prachtig om te zien………de kleintjes dicht bij hun mama lopend, soms drinkend……..en soms ligt een kleintje heerlijk te slapen, en staat mama dichtbij, de wacht te houden.



Ik moet dan denken aan een mandala die ik jaren geleden getekend heb…..genaamd ”In stille afwachting”…….getekend omdat er op dat moment zoveel vrouwen in mijn omgeving voor de eerste keer oma werden. De één na de ander vertelde het, soms heel voorzichtig, ik word oma…..mijn potloden vonden dat het vertelt en vertaalt moest worden in een tekening.



Het kleine leven, vol vertrouwen wachtend, op dat wat komen gaat……..en de Wachters, die koesteren, beschermen. Zo is het, en zo zal het altijd zijn……Leven geeft nieuw leven………en steeds in stille afwachting……

ik wens je een heerlijke 1e juni dag....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten