donderdag 9 november 2017

Daar boven op de Zonneberg......







Het weer buiten lonkte, oh ja, de ramen konden wel gezeemd worden, de bladeren geharkt.....nog zoveel andere bezigheden in de tuin konden gedaan worden, maar mijn hoofd zat zó vol. Zó vol van al het nieuws, wat werkelijk als een sneltrein over de wereld wordt uitgestort, het nieuws wat over elkaar heen buitelt, en waar iedereen dan ook zijn of haar mening weer over heeft.........Mijn hoofd zat vol van al het leed, al het onterechte.......zoveel dingen waar een mens met een gezond verstand, volgens mij, gewoon niet bij kan......

Gelukkig heb ik door de jaren heen geleerd, dat al het leed van de wereld niet alleen op 'jouw' schouders gedragen hoeft te worden. Jij alleen kan de wereld niet veranderen maar wel met elkaar.........en dat zie je gelukkig overal, wereldwijd gebeuren. Mensen die wereldwijd de handen ineen slaan........op ieder vlak........och ik het hoef het allemaal niet te benoemen........als je goed kijkt zie je dat de wereld, de mensheid opgeschud wordt, alles, maar dan ook alles wordt uitgezuiverd. Alles wat niet goed, rechtvaardig of eerlijk is, zal midden in het Licht komen staan.......en het zal gezien en herkend worden. Dát is op dit moment gaande in wereld.

Daarom liep ik vanmiddag hier de Zonneberg op........een hoofd vol.......maar wetende dat er zoveel manieren zijn om Licht in de wereld te brengen. Shawl om, wandelschoenen aan, en erop uit. De zon liet flauwtjes wat zonnestralen zien (op de Zonneberg....wauw).....en ik......heb mijn grote Lichtbol boven mijn hoofd aangezet, zodat er zoveel mogelijk Licht de wereld ingestuurd kon worden......mijn handen straalden alle kleuren van de regenboog uit.......en ik liep maar door. Vergezeld van zoveel vogels, die kwetterend over me heen scheerden, of die een eindje verderop in de weilanden gingen zitten. Mijn hoofd werd leeg.......leeg van alle zorgen, ze waren uitgewaaid, daar op de berg.




Terugkomend in ons dorp, kwam de heerlijke geur van een houtkachel me tegemoet, wat een warm welkom.......rode en koude wangen.......een leeg hoofd, in de wetenschap dat het Licht zijn weg zal gaan vinden, wat uitgestrooid werd, daar boven op de Zonneberg......

3 opmerkingen:

  1. heerlijk om even weer wat te lezen om dichter bij me zelf te komen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi en bemoedigend blog!! Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  3. dag Petra en Elly, zo voelde het voor mij ook, als bemoediging én om dicht bij mezelf te komen.....met alle liefde die wij in ons dragen en dit te mogen uitdragen........

    BeantwoordenVerwijderen